به نقل از پدر بزرگوار امام رضا، از مولا علی و ایشان از رسول خدا صلی‌الله علیه و آله روایت کردند:

خیر برسان و نیکی کن به اهل و نااهلش؛ چه اگر سزاوار آن خیر باشد که هست و اگر نباشد، تو سزاوار آنی.

📗چشمه حکمت رضوی ص۳۲۷

دعای تعقیبات نماز صبح و دعای محافظت که در صبح و شب خوانده می‌شود.

أَصْبَحْتُ اللّٰهُمَّ مُعْتَصِماً بِذِمَامِكَ الْمَنِيعِ الَّذِى لَايُطاوَلُ وَلَا يُحاوَلُ، مِنْ شَرِّ كُلِّ غاشِمٍ وَ طَارِقٍ مِنْ سَائِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَ مَا خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِكَ الصَّامِتِ وَالنَّاطِقِ، فِى جُنَّةٍ مِنْ كُلِّ مَخُوفٍ، بِلِبَاسٍ سَابِغَةٍ وَِلَاءِ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ، مُحْتَجِباً مِنْ كُلِّ قاصِدٍ لِى إِلىٰ أَذِيَّةٍ، بِجِدَارٍ حَصِينِ الإِخْلَاصِ فى الاعْتِرافِ بِحَقِّهِمْ، وَالتَّمَسُّكِ بِحَبْلِهِمْ، مُوقِناً أَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَ فِيهِمْ وَ بِهِمْ، أُوالِى مَنْ وَالَوْا، وَ أُجانِبُ مَنْ جَانَبُوا، فَأَعِذْنِى اللّٰهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ كُلِّ مَا أَتَّقِيهِ يَا عَظِيمُ، حَجَزْتُ الْأَعادِىَ عَنِّى بِبَدِيعِ السَّمٰواتِ وَالْأَرْضِ، إِنَّا جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لَايُبْصِرُوُن

خدایا صبح کردم درحالی‌که پناه آورده‌ام به پناهگاه بلند و استوار تو، پناهگاهی که در معرض دستبرد و دگرگونی قرار نمی‌گیرد، از شر هر بیدادگر و هر شبگرد رهزن، از هر که و هرچه آفریدی، از آفریدگان خاموش و گویایت، در حفاظتی نگهدار از گزند هر چیز هراسناکی، همراه با پوششی گسترده از محبّت خاندان پیامبرت و در پوششی استوار از هرکه قصد آزار مرا دارد در پس دیوار محکمی فراهم آمده، از اخلاص در اعتراف به‌حق اهل‌بیت و تمسک به رشته ولایتشان با یقین به اینکه حق از آن ایشان و با ایشان و در ایشان و پابرجا به وجود آن بزرگواران است. دوست دارم کسانی که آن‌ها دوست دارند و برکنارم از کسانی که ایشان (از آنان) دوری می‌گزینند، خدایا پس به حقشان مرا از گزند هرچه که از آن پروا دارم پناه ده، ای بزرگ، از خود دور ساختم دشمنان را به یاری پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، همان‌طور که قرآن می‌فرماید: «[به کیفر لجاجت و کبرشان] از پیشِ روی [دل و روح]شان، و از پشت سرِ [جان و وجود]شان حایلی [بلند و تاریک زا] قرار داده ایم، و [دیدگان] آنان را به صورتی فراگیر پوشانده ایم که نور هدایت را نمی بینند.»

این دعایى است که هر صبح و شام خوانده می‌شود و نیز دعایی است که امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) در شب هجرت پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) وقتی در جای آن حضرت خوابید خواند.

مولا علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

در زبان مومن نوری هست که هنگام سخن گفتن ساطع می‌شود اما در زبان منافق شیطانی هست که همیشه او سخن می‌گوید.

📗هزار حدیث از حضرت علی علیه‌السلام, 223

مولا علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

سوظن قلب‌ها را بیمار می‌کند و بی‌گناهان را متهم می‌سازد، انس گیرندگان را به وحشت می‌اندازد و دوستی برادران را از بین می‌برد.

📗هزار حدیث از حضرت علی علیه‌السلام, 224

مولا علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

دوست صدیق خویش و رابطه روحی با شخص دارد ولی برادر فقط خویشی و رابطه جسمانی دارد.

📗هزار حدیث از حضرت علی علیه‌السلام, 433

مولا علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

حسد یکی از اخلاق‌های بسیار پست است،در زشتی حسد همین کافیست که ابتدا در قوم خویش نفوذ می‌کند بعد به دیگران.

📗هزار حدیث از حضرت علی علیه‌السلام, 424

مولا علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

ای بسا نعمت‌های زیاد برای صاحبش بیماری باشد یعنی اخلاق او را عوض کنید ولی محروم شدن از نعمت شفای شخص باشد.

📗هزار حدیث از حضرت علی علیه‌السلام, 424

مولا علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

نعمت‌ها وحشی هستند پس آن‌ها را با احسان و محبت مقید سازید که از دستتان نروند.

📗هزار حدیث از حضرت علی علیه‌السلام, 594

مولا علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

با صاحبان عقل مجالست کن خواه دشمن باشند خواه دوست، زیرا عقل در دیگری اثر می‌گذارد.

📗هزار حدیث از حضرت علی علیه‌السلام, ۵۹۲

مولا علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

به خدا سوگند من در خیبر را نکندم و قلعه یهودیان را خراب نکردم مگر با نیروی الهی نه نیروی جسمانی.

📗هزار حدیث از حضرت علی علیه‌السلام, ۶۲۸